Hipnoza – fakty i mity
Wokół zjawiska hipnozy przez lata narosło wiele mitów.
Dla jednych hipnoterapia pozostaje zjawiskiem z pogranicza ezoteryki, inni całkowicie negują istnienie stanu hipnotycznego. Nierzadko pojawia się również lęk przed hipnozą, który sprowadza się do obawy przed utratą kontroli nad własnym zachowaniem, a także do przeświadczenia, że hipnoterapeuta może w jakiś sposób ingerować w myśli lub „zaszczepiać” treści w umyśle osoby poddanej hipnozie.
Wbrew tym obawom hipnoza nie polega na przejmowaniu kontroli nad zachowaniem czy myślami osoby poddanej terapii. Osoba znajdująca się w stanie hipnozy zachowuje świadomość, zdolność oceny oraz możliwość przerwania procesu w dowolnym momencie. Hipnoterapeuta nie „wprowadza” treści do umysłu klienta, lecz pełni rolę przewodnika, który kieruje uwagę klienta do jego własnych doświadczeń, zasobów i sposobów interpretowania rzeczywistości.

Hipnoza w terapii: uwalnianie emocji i praca z podświadomością
Współczesne badania pokazują, że hipnoza skutecznie wspiera proces terapeutyczny — szczególnie wtedy, gdy celem jest dotarcie do głębokich emocji, schematów i przekonań, które utrwalają stres, napięcie czy problemy emocjonalne.
Wyobraźmy sobie dwudziestoramienną gwiazdę.

Pole w środku gwiazdy symbolizuje „trzon osobowości” danego człowieka. Każdy z dwudziestu wierzchołków gwiazdy oznacza „stany ego”. Jeden z wierzchołków może symbolizować „nieprzewidywalny” element osobowości. Inny wierzchołek może stanowić „intelektualny” aspekt osobowości, kolejny „łagodny”, a jeszcze następny „szczęśliwy i pełny miłości”.
Wyobraźmy sobie, że obecnie jakaś osoba znajduje się w stanie „nieprzewidywalnym”. Ten wierzchołek gwiazdy wskazuje północ. Wierzchołek północny oznacza stan, który właśnie „zdominował” całe „ja”. Jeśli okaże się, że „nieprzewidywalność” nie jest w danym momencie cechą pożądaną, możemy za pomocą hipnozy przekręcić gwiazdę tak, aby człowiek znalazł się w jakimś bardziej użytecznym stanie. Być może element „intelektualny” znajdujący się na trzecim wierzchołku gwiazdy jest tym stanem osobowości naszego klienta, przyjaciela, ukochanej osoby, do którego chcemy dotrzeć i go utrzymać. Za pomocą transu hipnotycznego możemy sprawić, że nieprzewidywalne „ja” odsuwa się na dalszy plan, a gwiazda obraca się w taki sposób, że punktem wskazującym północ jest punkt trzeci.
Hipnoza polega na świadomym oddziaływaniu na stany osobowościowe drugiej osoby. Może to obejmować wzmocnienie określonego stanu umysłu, jego złagodzenie, ukierunkowanie na inne tory lub przejście do innego, bardziej użytecznego stanu.
Niełatwo jest uwolnić się od wspomnianego wyżej nieprzewidywalnego „ja”. Mówiąc ogólnie, im bardziej jest ono intensywne, tym trudniej jest się od niego uwolnić.
Dave Elman zdefiniował hipnozę jako „odsunięcie funkcji krytycznej ludzkiego umysłu”. Definicja ta, przełożona na język XXI wieku, okazuje się bardziej praktyczna. Hipnoza to komunikowanie się z „umysłami” osób lub grup ludzi w warunkach, kiedy w umyśle odbiorcy przekazu pojawia się znacznie mniej myśli krytycznych niż normalnie.
„Hipnoza to stan zwiększonej podatności na sugestie, osiągnięty przez ominięcie czynnika krytycznego świadomego umysłu.” Dave Elman

W trakcie hipnozy:
- łatwiej dotrzeć do źródeł problemów,
- możliwe staje się uwolnienie stłumionych emocji,
- organizm wchodzi w tryb regeneracji psychicznej,
- podświadomość przyjmuje nowe, wspierające wzorce.
Hipnoza terapeutyczna jest narzędziem bezpiecznym, a jej skuteczność została wielokrotnie opisana w literaturze naukowej. Stosuje się ją m.in. w pracy z lękiem, obniżonym nastrojem, napięciem emocjonalnym, brakiem pewności siebie,
a także w procesie zmiany nawyków.
Historia z hipnozą w tle
Istnieją dowody wskazujące, że już w starożytnym Egipcie hipnoza była znana i wykorzystywana jako narzędzie terapeutyczne. Różne kultury w swych leczniczych lub religijnych aktach sięgały po zjawisko transu. Przekaz historyczny wskazuje na zastosowanie praktyk „leczenia snem” w świątyniach starożytniej Grecji, Mezopotamii czy Indii. Podobne praktyki opisywane były w tradycjach szamańskich rdzennych ludów Ameryki.
W okresie nowożytnym zainteresowanie zjawiskami przypominającymi hipnozę wiązało się z koncepcją magnetyzmu zwierzęcego, propagowaną w XVIII wieku przez niemieckiego lekarza Franza Mesmera. Zakładał on istnienie „fluidu kosmicznego”, którego zakłócenie miało być przyczyną problemów fizycznych i psychicznych. Jego metody zyskały ogromną rzeszę zwolenników. Choć teoria ta została zakwestionowana przez ówczesne środowisko naukowe i oficjalnie odrzucona przez komisję powołaną przez króla Ludwika XVI, część badaczy zwracała uwagę, że skuteczność praktyk Mesmera mogła wynikać z oddziaływań o charakterze psychologicznym, a nie z istnienia postulowanego fluidu.
Zainteresowanie hipnozą skłaniało jednak przedstawicieli medycyny do dalszych poszukiwań. W połowie XIX wieku szkocki lekarz James Braid jako pierwszy wprowadził termin „hipnoza”, opisując go początkowo jako stan zbliżony do snu, wywołany skupieniem uwagi i zmęczeniem układu nerwowego. Hipnoza była wówczas stosowana m.in. jako metoda łagodzenia bólu, w tym bólu okołooperacyjnego, zanim do powszechnego użytku weszły skuteczne środki farmakologiczne i znieczulenie chemiczne.
Rozwój anestezjologii i farmakoterapii w drugiej połowie XIX wieku sprawił, że zainteresowanie hipnozą w medycynie na pewien czas osłabło. Nie oznaczało to jednak zaniku badań nad tym zjawiskiem. W latach 1880–1890 hipnoza przeżyła ponowny okres intensywnego rozwoju, szczególnie we Francji, gdzie stała się przedmiotem systematycznych badań klinicznych i teoretycznych.
Hipnoza obecnie
Współczesne podejścia do hipnozy nie stanowią jednorodnego nurtu, lecz obejmują różne modele pracy, wynikające z odmiennych założeń teoretycznych i praktycznych. Do najbardziej rozpoznawalnych należą hipnoza elmanowska oraz hipnoza ericksonowska, które różnią się zarówno sposobem indukcji, jak i rolą terapeuty w procesie.
Hipnoza elmanowska, rozwijana przez
Dave Elman, opiera się na bezpośrednich, jasno sformułowanych instrukcjach oraz szybkim wprowadzaniu klienta w głęboki stan hipnozy. Jej celem jest osiągnięcie wyraźnego rozluźnienia oraz ograniczenie krytycznej aktywności umysłu, co umożliwia pracę z objawami, takimi jak ból, napięcie czy reakcje psychosomatyczne. Podejście to znalazło szerokie zastosowanie w praktyce medycznej i klinicznej, m.in. w stomatologii oraz terapii bólu.


Odmienną perspektywę reprezentuje hipnoza ericksonowska, wywodząca się z pracy Milton Erickson. W tym podejściu hipnoza nie jest traktowana jako wyraźnie odrębny stan, lecz jako naturalne pogłębienie uwagi i koncentracji. Terapeuta posługuje się językiem pośrednim, metaforą oraz sugestią niedyrektywną, dostosowaną do indywidualnego doświadczenia klienta. Zamiast narzucać rozwiązania, hipnoza ericksonowska zakłada uruchamianie wewnętrznych zasobów i zdolności adaptacyjnych osoby uczestniczącej w terapii.
W obu podejściach hipnoza nie oznacza utraty kontroli, lecz współpracę pomiędzy terapeutą a klientem. Różnice dotyczą głównie formy komunikacji i głębokości indukcji, natomiast wspólnym elementem pozostaje koncentracja uwagi oraz wykorzystanie sugestii jako narzędzia zmiany. Zarówno hipnoza elmanowska, jak i ericksonowska są obecnie uznawane za zgodne z wiedzą psychologiczną i znajdują zastosowanie w różnych obszarach terapii.
W praktyce terapeutycznej podejścia te nie muszą się wzajemnie wykluczać. W gabinecie hipnozy Harmonia w Ciele, Umyśle, Duszy w Jaworznie łączymy elementy hipnozy elmanowskiej i ericksonowskiej, w zależności od potrzeb oraz gotowości Klienta. Wspólnie z nim wybierany jest sposób pracy najlepiej dopasowany do jego celu, temperamentu oraz charakteru zgłaszanego problemu. Takie podejście pozwala na elastyczne prowadzenie procesu i skoncentrowanie się na możliwie szybkim i skutecznym rozwiązaniu trudności, z zachowaniem poczucia bezpieczeństwa i współpracy.
Czy każdy może zostać zahipnotyzowany?
Podatność na hipnozę jest rozumiana jako względnie stała cecha. Badania wskazują, że około 95% ludzi jest w stanie wejść w stan hipnozy i czerpać z niej korzyści. Różnice dotyczą głównie głębokości tego stanu oraz wewnętrznej gotowości do zmiany.
Kluczowa jest faktyczna chęć klienta. Dla przykładu: jeśli żona mówi mężowi, że przeszkadza jej jego palenie i nalega, aby rzucił papierosy, efekt może być krótkotrwały lub żaden. Zmiana stanie się możliwa dopiero wtedy, gdy to sam mężczyzna poczuje, że naprawdę chce rzucić palenie — dla siebie, a nie dla kogoś innego.
Hipnoza jest narzędziem wspierającym proces zmiany, ale decyzja i gotowość muszą pochodzić od samego klienta.
Jak pracuje mózg podczas hipnozy?
3 kluczowe zmiany zachodzące w mózgu podczas hipnozy, opisywane przez
dr Davida Spiegel, jednego z czołowych badaczy hipnozy klinicznej:
Każda sesja jest dostosowana indywidualnie do Twoich potrzeb.
Osłabienie „wewnętrznego krytyka”
(kora przedczołowa)
Podczas hipnozy zmniejsza się aktywność grzbietowo-bocznej kory przedczołowej, która odpowiada za analizę, ocenianie i kontrolę.
Efekt: umysł przestaje nadmiernie analizować i łatwiej przyjmuje sugestie — bez oporu i wątpliwości.
Zwiększona
koncentracja i skupienie (zakręt obręczy)
Wzrasta aktywność przedniej części zakrętu obręczy (ACC), obszaru odpowiedzialnego za uwagę i selektywne skupienie.
Efekt: osoba w hipnozie jest głęboko skoncentrowana na jednym doświadczeniu lub sugestii, ignorując bodźce zewnętrzne.
Rozdzielenie „ja” od doświadczenia (sieć domyślna)
Zmienia się komunikacja w tzw. sieci stanu spoczynkowego (Default Mode Network), odpowiedzialnej za poczucie tożsamości.
Efekt: osoba może doświadczać dystansu do bólu, emocji lub nawyków — np. „to już mnie nie dotyczy”, co ułatwia trwałą zmianę.
Hipnoza w sporcie – naukowe podstawy i rosnąca popularność
W ostatnich latach hipnoza coraz częściej pojawia się również w obszarze sportu. Badania naukowe potwierdzają, że może ona wspierać:
- poprawę koncentracji,
- kontrolę stresu i emocji,
- zwiększenie odporności psychicznej,
- wzmocnienie pewności siebie,
- wejście w stan flow,
- szybszą regenerację psychiczną po obciążeniach treningowych.
W przeglądzie literatury The Application of Hypnosis in Sports (2022) opisano, że regularna praca z hipnozą może pozytywnie wpływać na wyniki sportowe, szczególnie w dyscyplinach wymagających silnej koncentracji i kontroli emocji.
Nowsze badanie Starting in Your Mental Pole Position (2024) pokazało z kolei, że hipnoza pomaga zawodnikom obniżyć poziom stresu startowego oraz zwiększyć odporność psychiczną — czynniki kluczowe w rywalizacji sportowej.
Meta-analiza z 2020 roku (Scielo) potwierdziła również, że techniki mentalne oparte na wyobrażeniu i hipnozie wpływają pozytywnie na stan flow oraz ogólną wydolność sportową.
Hipnoza jest wartościowym narzędziem mentalnym, szczególnie gdy stanowi uzupełnienie regularnego treningu sportowego.
„Mózg nie potrafi odróżnić doświadczenia, które dzieje się naprawdę, od tego, które intensywnie przeżywamy w wyobraźni.”
— Joe Dispenza, Breaking the Habit of Being Yourself
Skontaktuj się z nami.
Świadczymy wsparcie z zakresu hipnoterapii, Kodu Emocji i Kodu Ciała z możliwością dojazdu do Klienta.
Dojazd: Katowice, Kraków, Tychy, Sosnowiec, Będzin, Bytom, Dąbrowa Górnicza, Mysłowice, Chorzów, Czeladź, Zabrze, Gliwice, Chrzanów, Oświęcim, Olkusz.
Jesteśmy dla Ciebie w:
Plac Św. Jana 2 – Jaworzno
ul. Kilińskiego 58 – Sosnowiec
+48 570 564 902
adriandenczyk@gmail.com

